Duško Marušić

Duško Marušić Čići (rođen 1954.) obožava vlakove, čak je kolekcionar modela željeznica, ali je ipak od najranije dobi vezan uz fotografiju i fotoaparate. Prvi susret s fotografijom imao je već sa šest godina, kada je prisustvovao razvijanju fotografija, a prve vlastite fotografije je radio već s osam godina.

 

Koristio sam legendarni aparat Rolefleks T. Od tada do danas nije prestala ljubav spram crtanja svjetlom – fotografijom. Srednju školu završio sam za fotografa u Puli. U srednjoj školi izučavao sam zanat kod poznatog fotografa Alojza Orela koji me uputio u tajne kreativne fotografije i tada se počinjem aktivno baviti izlagačkom fotografijom s kojom prestajem sredinom devedesetih. Legendarni istarski  novinar Večernjeg lista  Armando Černjul nagovarao me da počnem  fotografirati za Večernjak pa se tako moj životni put mijenja iz temelja i nakon dvije godine honorarčenja, 1980. sam počeo profesionalno raditi za Večernjak, opisuje svoj put Čići.

 

S obzirom na dugu karijeru, razumljivo je da su se mijenjali njegovi afiniteti prema pojedinim granama fotografije. U srednjoj školi je bilježio tulume, koncerte, misice... Otkako je postao profesionalac, najduže ga je držala ljubav prema still fotografiji, da bi u posljednje vrijeme razvio sklonost pejzažnoj i arhitektonskoj fotografiji. Isto tako, na pitanje koji su mu osobno najznačajniji fotoreporterski zadaci, čovjek s čak 35 godina karijere odgovara:

 

Bilo je puno važnih i interesantnih zadataka. Od pada helikoptera ispod Učke, štrajka rudara, kopanja ugljena duboko ispod zemlje, izvlačenja ozlijeđenog speleologa u Alpama, praćenja pape u posjetu Hrvatskoj, praćenja pokojnog predsjednika Franje Tuđmana na njegovim putovanjima u inozemstvu, Domovinskog rata na području Dalmacije, kaže Čići.

 

[Tekst: Marko Dejanović]